و نوشيدن آب ، حمد و سپاس خدا را بر زبان جارى كند ( 54 ) . » موسى بن عمران عرض كرد : « بار خدايا آدم كى مىتوانست كه حق شكر نعمت تو را بجا آورد ، او را به قدرت خود آفريدى و از روح خود بر او دميدى ، و در بهشت خود جا دادى و به فرشتگان دستور دادى تا او را سجده كردند ؟ » خداوند فرمود : « اى موسى ! همين قدر كه او فهميد اين همه از جانب من است ، و مرا سپاس گفت ، اين خود شكر نعمت من بود . » پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « خداوند هيچ نعمتى - كوچك يا بزرگ - به بندهء خود مرحمت نفرمود مگر اينكه پس از شكرگزارى وى از آن نعمت ، بيشتر از آن به وى مرحمت كرد ( 55 ) . » و فرمود : « حساب اعمال مردى از پيشينيان را رسيدگى كردند ، هيچ كار نيكى در نامهء عملش نديدند جز اينكه او مردى متمكّن بود و با مردم نشست و برخاست داشت ، به غلامانش دستور داده بود كه به افراد تهيدست سخت نگيرند و گذشت كنند ، پس خداوند تبارك و تعالى فرمود : ما سزاوارتر به گذشتيم ، از او درگذريد ( 56 ) . » و آن بزرگوار فرمود : « همواره به ياد خدا باشيد كه ياد خدا شفابخش است ، و از ياد مردم خوددارى كنيد كه آن خود درد است ( 57 ) . » و فرمود : « هر مسلمانى بايد هر روز صدقه‌اى بدهد » عرض شد : چگونه مىتوان اين كار را انجام داد ؟ فرمود : « كنار زدن آنچه باعث اذيّت است از قبيل سنگ و چوب از ميان جادّه و راهنمايى كسى ، و عيادت مريض ، تشييع جنازه ، امر به معروف و نهى از منكر و جواب سلام دادنت ، همه صدقه است ( 58 ) . » و فرمود : « هر كه لقمهء حلال بخورد ، و عمل به سنّت كند و مردم از آزار او در امان باشند ، وارد بهشت مىشود . » مردى عرض كرد : يا رسول الله ! امروز چنين كسى ميان مردم زياد است پيامبر فرمود : « در قرنهاى آينده نيز زياد خواهند بود ( 59 ) . »